22 augustus 2018

Blog: Twee arbo-artsen

Sprak ik eerder over de problemen van personeel bij meer dan een werkgever inzake loonheffingskorting, denk dan ook eens aan het vervolg als men inderdaad over gaat naar u. Dan krijgt deze dame niet alleen te maken met twee werkgevers en/of leidinggevende, maar ook twee salarisadministraties en, personeelszaken, maar ook, en daar draait dit verhaal nu even om, twee arbodiensten!

Het is nu wel mogelijk om samen met de andere werkgever een afspraak te maken om dezelfde arbodienst te delen. Maar stel u heeft een andere dienst dan zij, dan hebt u het probleem dat die andere dienst uit hoofde van de privacy maar weinig met u mag delen over de zieke werknemer en omgekeerd. En u betaalt uw arbodienst wel, maar maakt dan geen gebruik van hun diensten.

Als de werknemer van goede wil is, komt men daar wel uit. Wat als je een uitgekookt persoon hebt, die jou even een loer wil draaien maar de andere niet. Dan krijg je een situatie die ik zelf heb meegemaakt. Mijn verhaal staat hieronder al verander ik wel even de namen uit privacy-overwegingen.

Ik had een dame genaamd Jolanda in dienst. Zij werkte 4 dagen en 4 tot 5 uur per dag, 18 uur per week bij mij en 1 dag voor een ander schoonmaakbedrijf. Ik had met deze dame een route met klanten afgesproken, die zij met haar collega diende uit te voeren. Het ging een paar weken goed, maar op weg naar een afspraak zag ik mijn bedrijfsauto op de parkeerplaats van een tuincentrum staan op een tijd waarbij de dames zeker 20 kilometer ergens anders nog aan het werk zouden moeten zijn. Ik schreef snel een briefje en verzocht de dames om verantwoording af te leggen. Ik kreeg een verhaal te horen, waarbij mijn tenen zich opkrulde tot aan mijn enkel. Zij had beslist dat zij overal even maar wat korter gingen werken om zodoende in mijn tijd bij het tuincentrum wat zaken konden ophalen die niet in haar wagen paste.

De dames hadden uiteraard wel de volledige werktijd geschreven. U begrijpt dat ik telkens met deze dame botste en op een zeker moment meldde zij zich ziek met rugklachten. Dat kan gebeuren. Maar als mijn vrouw op zeker moment de supermarkt wil inlopen en deze dame komt met een tas boodschappen in de ene hand en een vol krat bier in de andere hand naar buiten, dan is er gerede twijfel of zij wel last heeft van haar rug. Een belletje naar het andere schoonmaakbedrijf leverde niets op, uit privacy-overwegingen blablabla. Ook een belletje naar de arbo-arts leverde niets op.

Het gebeurde een of twee keer per week dat wij haar troffen en constateerde dat als zij last had van rug, dat heel Nederland dat ook moest hebben. Mevrouw bleef volhouden en de arbo-arts ging erin mee. Zo hebben wij haar de hele maanden december en januari moeten vervangen.

Toen kreeg ik een brief van mijn ziektekostenverzekeraar.  Daar stond Jolanda op als 100% arbeidsongeschikt. Wat bleek ook nog? Alhoewel het andere schoonmaakbedrijf niet dezelfde arbodienst had als ik, was ook die onderdeel van mijn hoofdverzekeraar. En tot mijn verbazing was zij bij dat andere bedrijf weer geheel hersteld en weer aan het werk.

Ik belde mijn arbo-arts of hij dokter puntje van arbodienst puntje kende. Ja die kende hij, want zij zitten één verdieping hoger in hetzelfde gebouw. Ik vroeg hem of hij gekwalificeerd arts was. Hij vroeg naar de reden van deze vraag en ik legde de situatie uit en stuurde hem per mail een kopie van het schrijven van de verzekeraar. Hij zou binnen één uur terugbellen.En dat deed hij. Met volle paniek, want ik had een schrijven wat ik nooit had mogen ontvangen en dat moest ik nu vernietigen. Want de verzekeraar had dat nooit mogen sturen. Privacy-wetgeving enzovoorts. Op mijn vraag hoe het nou zo kon zijn dat één arts Jolanda 100% arbeidsongeschikt kon verklaren en een andere arts 100% hersteld, bleef het stil. “Dat is een medisch geheim tussen arts en patiënt”, was het enige antwoord.

Ik kwam er toen achter dat Jolanda beide artsen ieder een ander verhaal vertelde en dat beide artsen niet met elkaar over deze patiënt mogen spreken. Ergo, Jolanda bleef ziek, terwijl ik aan kon tonen dat deze vrouw de zaak tilde (om het maar netjes te zeggen).

Dus dat is dan weer de andere kant van de overnameverplichting. U kunt worden uitgespeeld en u kunt er niets aan doen. Uw handen zijn gebonden en u staat machteloos in de supermarkt te kijken hoe mevrouw kratten bier achter in de auto zet, terwijl zij zogenaamd niet meer kon lopen van de rugpijn. En dan kunnen zij u ook nog recht in het gezicht uit lachen, want foto’s maken is het schenden van haar privacy.

Maurice Rutgrink,
voorzitter SIEV)

Hoe denken jullie over dit onderwerp? We nodigen SIEV-leden uit om te reageren op het forum onder de categorie Algemeen en dan onderwerp Nieuw blog online van de voorzitter: twee arbo-artsen. Ben je geen lid van SIEV? Dan kun je jouw visie mailen naar: bestuursbureau@SIEV.info.