10 september 2019

Blog: Transitievergoeding, wanneer in dienst?

Ik hoor steeds vaker dat sinds de invoering van de Wet werk en zekerheid, en dus ook van de transitievergoeding, men niet goed weet om te gaan met de datum in dienst. Kort gezegd, wanneer is de persoon daadwerkelijk voor het eerst begonnen in de branche? Dat lijkt simpel, maar dat is het zeker niet. Want het kan voorkomen dat iemand ontslag neemt en uit de branche treedt om later toch weer in de branche te beginnen. Dan is de vraag wanneer is nou de 1e datum in dienst?

Gelukkig zijn er wel handgrepen, maar ik zie in uitspraken van rechtbanken dat ook dat wel eens tot verschillende uitspraken kan leiden. Want hoe toont een werknemer aan wanneer men voor het eerst is begonnen en hoe kan de werkgever dat controleren?

Ik neem mijzelf nu eens als voorbeeld. Ik ben zelf op 1 maart 1986 voor de 1e keer in dienst getreden bij een schoonmaakbedrijf. Tellen daar mijn vakantiebaantjes in de branche dan ook mee? Nee, helaas niet. Oké, hoe toon ik dan aan dat ik op die datum ben begonnen? Mijn arbeidsovereenkomst of loonbriefjes heb ik allang niet meer. Na 10 jaar heb ik dat bedrijf verlaten en ben voor mezelf begonnen. Dus niet in loondienst. Sinds vorig jaar werk ik parttime in dienst bij een schoonmaakbedrijf en heb met toestemming nog steeds mijn eigen bedrijf ernaast.

Het geeft wel een beeld waar kleine ondernemers mee worstelen. Want je wint een aanbesteding of krijgt de offerte, dan neem je de mensen over. Na enige tijd botert het niet en besluit je een van de mensen te ontslaan, omdat overplaatsen geen optie is. Je vraagt ontslag aan, je krijgt toestemming en dan komt ineens de transitievergoeding om de hoek kijken. Dan telt men de datum in dienst van de branche ineens mee en mag je niet bijvoorbeeld 1 jaar, maar 10 jaar aftikken!

Ik stel vast dat het steeds gekker wordt. We hebben al artikel 38, betalen gemiddeld veel meer per uur dan vergelijkbare branches, leiden mensen op, we doen ons best. Toch worden langs alle kanten gepakt, omdat je mensen in dienst hebt. En de vakbonden willen meer vaste contracten. Ammehoela. Ik begin er niet aan, omdat ik dit simpelweg in mijn eigen bedrijf niet kan ophoesten uit de marges die behaal.

Ik moet ook alle objecten op de loonstrook vermelden, ik moet transitievergoeding ophoesten, mensen opleiden (waarover ik een deel subsidie ontvang). Enfin, ik ben haast met zoveel randzaken bezig, dat ik aan werken niet meer toekom. En als je de materie een beetje doorkrijgt, wordt deze weer aangepast. Ik pleit wederom voor een kabinet dat oog heeft voor middenstand en kleine bedrijven. De meeste regels werken prima als je groot bent en er hele afdelingen met HR, PZ of HRM op na kunt houden. In mijn wereld moet ik dat er allemaal bij doen. Of je moet al zelf expert worden op alle terreinen, want er is ook nog iets als boekhouding, milieu, veiligheid enz. En dat is ondoenlijk.

Ik wens u veel personeel toe.

Maurice Rutgrink
voorzitter SIEV