Het is weer zover…

De vakantie staat weer voor de deur. Velen staan al te trappelen om af te reizen naar verre of oorden dichtbij. Natuurlijk heeft iedereen recht op vakantie. Maar grappig is het wel dat onze vakanties gebaseerd worden op wanneer de kinderen vrij zijn van school en/of de Bouwvak.

Alhoewel een groot deel van de bouwvakkers nog steeds in een vastomlijnde periode op vakantie gaat, zie je ook daar veel verschuivingen. Op vele projecten werkt men in de bouw gewoon door. Dat betekent dat bedrijven iets gevonden hebben op vakantie van ervaren werknemers (m/v). Want het is niet mogelijk alle werk door vakantiekrachten te laten opvangen.

En eigenlijk vind ik het dus een opvallend fenomeen dat vakantiegebeuren. Ik zie mensen op vakantie gaan die geen of reeds volwassen kinderen hebben. En het is mijn ervaring dat in het hoogseizoen je dus ook de hoogste prijzen betaalt voor je vakantie. En dat niet iedereen de vakantie buiten het seizoen kan plannen, dat begrijp ik ook wel.

Maar ik heb kennissen in Amerika. Daar gaan de kinderen oud of jong structureel naar school zonder onderbroken te worden door vakanties. Alleen op Thanksgiving Day zijn ze extra vrij. Zo ook tussen Kerst en Nieuwjaar. Hierdoor duurt een schoolvakantie in Amerika dan ook drie maanden in plaats van zes weken (universiteiten kennen wel een “Spring Break”).

Tsja, en dan is ons systeem van vakantieplanning met het oog op de opvang van kinderen niet zo gek. Want dat is wel even een dingetje zeg, drie maanden vrij. Hoe vang je dat op als werkende ouder(s)? Maar ik had het over planning. En de zienswijze daarop.

Is het nu inderdaad beter om een bedrijf drie weken te sluiten en iedereen te verplichten om in die week op vakantie te sturen? Ik snap derhalve een Bouwvak prima. Die branche leent zich daarvoor, maar aan de andere kant: als ik op mijn nieuwbouwhuis zit te wachten is het nagelbijtend irritant om drie weken niemand te zien die werkt in, rond of aan jouw huis.

Glazenwassers zouden met enige planning ook in staat moeten zijn om dit zo op te lossen, maar traditionele schoonmaakbedrijven kunnen dit simpelweg niet. Die dienstverlening draait stug door, en er zijn bedrijven die nu hun piekmoment hebben. Die in de recreatie- en hotelbranche werken, kennen nu topdrukte. En juist dan wil het vaste kader op vakantie. Hoe kun je dan toch je dienstverlening op peil houden?

Want ook het vaste kader heeft recht op vakantie, maar zoals gezegd kan niet iedereen tegelijk weg. En dan ben ik wel blij met zes weken schoolvakantie. Je kunt de 1ste of de 2de drie weken vrij nemen. Prettig opgelost denk je dan. En dan zegt een schoonmaakster: “mijn man heeft bouwvak, dus dat werkt niet voor mij. Ik wil vrij in de bouwvak”. En dan is niet iedereen vatbaar voor de argumentatie van de werkgever. Ik ken gevallen dat een dame akkoord ging met de laatste drie weken van de vakantie en zich doodleuk vrijdags voor de bouwvak ziek meldde.

Dus een stuk respect en waardering naar allen, bedrijven en uitvoerenden die nu zich het vuur uit de sloffen gaan lopen om alles netjes schoon te maken, zodat iedereen elke dag fris kan beginnen. En dit blijk van respect en waardering strekt zich dus ook uit naar alle vakantiewerker(st)ers en invalkrachten die dit mede mogelijk maken.

Want het is hard werken, maar het wordt beter betaald dan terraslopen of aardbeienplukken. Schoonmaken is een Vak met toekomst, voor iedereen!

Ik wens iedereen een mooie tijd toe, of u nu wel of niet weg bent.

Maurice Rutgrink