18 augustus 2017

Blog: Chinese werkdag(en)

Van de week sprak ik een vriend, eigenaar van een klein schoonmaak- en glazenwasbedrijf. We werken weleens voor en met elkaar, dus onze gesprekken gaan wel eens wat dieper dan het normale oppervlakkige drukdrukdruk. We spraken over vakantiewerkers, regulier personeel en jongeren die fulltime bijspringen. In dit gesprek gebruikte hij de uitdrukking die hij hoorde van een invaller, die aangaf best wel moe te zijn na zo’n ‘Chinese werkdag’. Hij vroeg naar de betekenis en kreeg te horen dat deze jongeling die dag en de twee daarvoor wel 10 uur per dag had gewerkt voor hem. Mijn vriend antwoorde hem gevat; 10 uur per dag noemen wij parttime. De invalkracht was geschokt door deze opmerking en vroeg om uitleg. Mijn vriend legde hem uit hoe vroeg hij iedere dag, en nu 7 dagen per week, begon en hoe laat hij eindigde.

Enfin, toen deze invaller hoorde dat mijn vriend circa 85 uur per week maakte tegen zijn 50, was hij wel even diep onder de indruk. Maar hij vroeg of mijn vriend dit structureel deed. “Nee”, sprak deze, “alleen tijdens drukte”. En ik heb het eigenlijk altijd wel druk. En wel zo druk dat ik naast deze uren nog iemand moet inhuren. Deze knul stond dus letterlijk met zijn oren te klapperen. Die vond dat hij al zoveel uren werkte om erachter te komen dat er iemand was die bijna het dubbele van zijn uren werkte.

Velen van u kunnen hiervan onder de indruk zijn, maar er zijn er ook die na het lezen van dit stuk de schouders ophalen en mompelen dat dat nieuws feitelijk geen nieuws is voor hen. Business as usual.

De aandacht van organisaties is in veel gevallen gericht op het welzijn van werknemers, niets mis mee hoor. Weinigen letten op de eigenaren van kleine bedrijven in de schoonmaak. Natuurlijk zijn er genoeg die met 50 uur per week uitkomen, maar ik ken er ook velen die 50 uur per week als rustig, bijna vakantie, gaan noemen. En nee, deze mensen zijn niet zielig of stellen zich aan. Het is simpel een feit dat een kleine zelfstandige veel uren moet maken om er wat aan over te houden. Want om 40 uur per week te kunnen factureren moet je minstens 60 uur werken en onderweg zijn. Want je moet je reistijd van en naar, de opnames van offertes, bespreking(en) met klanten en personeel, het maken van facturen, het nabellen van openstaande offertes en facturen, het bellen met personeel, accountant en leveranciers en dan nog de administratie doen, meetellen als werktijd, al wordt dan niet ieder uur betaald.

Dat allemaal kan nooit in een job van 9 tot 17 uur. Ook niet met een uurtarief van € 100 of meer. Ergo, om een goed inkomen te verdienen, alle verplichtingen aan leveranciers en personeel, verzekeringen, maar ook om aan de afdrachten aan de Belastingdienst te kunnen voldoen, moet je meer dan de reguliere 38 uur per week werken tot wel het dubbele daarvan. En nu in het hoogseizoen van onze branche vaak nog meer uren. Ja inderdaad, tot wel tot 100 uur per week, al zijn er maar weinig die dat fysiek gedurende langere tijd volhouden en er dan ook nog een normaal gezinsleven op na houden. Maar 65 tot 70 uur per week is voor de gemiddelde mkb’er heel normaal. ATV staat in weinig boekjes voor ondernemers.

Maurice Rutgrink,
voorzitter SieV