Iedereen is druk op zijn of haar manier met het afsluiten van 2019. Tijd ook voor bezinning en cadeaus. Om in deze stemming te blijven, val ik nog even met de deur in uw huis, want ik denk dat u hier nog niet over heeft nagedacht en al helemaal niet wat de consequenties zijn.

Artikel 16 Eindejaarsuitkering

  1. Er wordt een eindejaarsuitkering uitbetaald door de werkgever. Om voor de eindejaarsuitkering in aanmerking te komen, moet de werknemer op het moment van uitbetaling ten minste 6 maanden onafgebroken in dienst zijn van een werkgever.
  2. De eindejaarsuitkering bedraagt 2,85% in 2019, 3,2% in 2020 en 4,2% in 2021 en wordt berekend over het bruto-inkomen in de referteperiode.

N.B.: bij eerdere uitdiensttreding moet die ook nog eens pro rata betaald worden. 

Artikel 29 Extra vrije dag op de verjaardag of 1 mei

De werknemer krijgt vanaf 1 januari 2020 op jaarbasis één extra vrije dag op 1 mei of de verjaardag. De werknemer bepaalt op welke dag hij vrij wil hebben. Deze keuze kan niet afgewezen worden, tenzij er aantoonbaar bedrijfseconomische omstandigheden zijn die het opnemen van de vrije dag onmogelijk maakt. Er zal dan direct een vervangende vrije dag afgesproken worden. De werknemer ontvangt het uurloon over de uren, die de werknemer normaal op deze dag zou hebben gewerkt.

Gaat er al een belletje rinkelen?

Zomaar even twee artikelen die nu in de AVV cao staan voor 2019-2021. Kijk ik naar artikel 16, dan zie ik dat deze uitkering zowat verdubbeld wordt binnen 2 jaar. Heel fijn, denken de meesten dan, maar netto levert u meer dan de helft in aan extra belasting. Ok, het blijft een leuk douceurtje, maar toch. Het SieV-bestuur heeft al eens aangegeven deze uitkering niet boven de 3,5% te laten komen. Het wordt op deze wijze bijna een 13de maand waar weinigen echt iets aan overhouden. SieV opteert al jaren voor een maximale eindejaarsuitkering van 3,5%. Dat hebben wij destijds ook bij de onderhandelaars aangegeven. Desondanks is het straks 4,85%. En het is bekend dat wat de bonden eenmaal binnen hebben, zij niet meer teruggeven.

Maar met de eindejaarsuitkering is nog iets geks aan de hand. Een eindejaaruitkering is normaal uit te leggen als een uitkering aan het einde van een jaar. Normalerwijze is een dergelijke uitkering aan te merken als een beloning voor de werknemer voor het voorbijgaande jaar. Maar niet in de cao van de schoonmaak. Daar is bepaald dat bij het uitdienstgaan van de schoonmaker een pro-rata deel moet worden uitbetaald. Tja, het is de naam die je het beestje geeft, maar een eindejaarsuitkering is het zeker niet. Het is gewoon een “13de maand”.

En dan heb ik het nog niet over het betaalmoment… voor 15 december van elk jaar. Dus als je normale maandverloning hebt, mag je in december twee keer verlonen.

Schoonmakers verdienen waardering, jazeker. Maar kom dan met iets wat oplevert in plaats van een sigaar uit eigen doos. Ofwel, leuk een hogere eindejaarsuitkering, maar niet als het netto niets oplevert.

Artikel 29, leuk een extra én betaalde vrije dag. Maar wederom zie ik hier veel problemen. Want dat is alleen maar interessant voor mensen die 5 dagen werken en een jaarcontract hebben. Maar wat doen zij als hun verjaardag in het weekend of op een nationale- of christelijke feestdag valt? Bestaat dan het recht ook nog?

En hoe werkt dat voor mensen die een 40-weken- c.q. een schoolcontract hebben? De kans is groot dat 1 op de 3 mensen een verjaardag buiten deze weken heeft. Wat gebeurt er dan met deze vrije dag?

Destijds heeft SieV de onderhandelaars al aangegeven dat als je een extra vrije dag geeft, je bedrijven en salarisverwerkers ook handvatten moet geven hoe hiermee om te gaan als de dag buiten het arbeidscontract valt. Want hoe zuur is het als de ene collega wel een extra dag krijgt en de ander niet, omdat hij toevallig dit jaar op een zaterdag verjaart. Dan weet de eerste collega ook dat hij volgend jaar aan de beurt is en niets krijgt (in dit geval wel, omdat 2020 een schrikkeljaar is).

Veel medewerkers van niet-westerse afkomst kennen hun geboortedag niet en hebben voor het gemak 1 januari gekozen. Die krijgen dus elk jaar niets. Kortom, deze geste is een valse geweest. Zowel voor werknemers als werkgevers. Ik ben dan ook van mening dat de onderhandelaars, vakbonden en de RAS hier niet goed over hebben nagedacht om deze dag zo, zonder enige toelichting of rekenvoorbeeld, in de cao te stoppen.

Zoals vaker aangegeven, wilde ook SieV een plek aan de cao-tafel, maar dat is tot op heden nog niet gelukt. Al kan ik me voorstellen dat ze na het lezen van dit artikel niet zo staan te springen om mijn aanwezigheid. Want ja, ik maak mij druk om dit soort wezenlijke zaken. Als vertegenwoordiger van werkgevers in het mkb maak ik mij juist sterk voor een gedegen cao, voor werkgevers én werknemers. Dit soort “cadeautjes” komen in mijn verhaal niet voor!

Maurice Rutgrink,
voorzitter