Na een goed verlopen Algemene Ledenvergadering op 21 november jl., waarin ik de leden uitleg gaf over het overnamebod vanuit de OSB, kwam er in de pers vlot een reactie vanuit de OSB. Begrijpelijk, want het antwoord vanuit SieV was ook een stellig “nee”.

Uit de reactie begrepen we dat de voorzitter van de OSB met zijn voorstel een net huwelijksvoorstel voor ogen had. De beeldspraak hierin spreekt mij aan en ik kan mij goed voorstellen dat je dat zo omschrijft. Ik wil de beeldspraak dan ook doorzetten in een reactie terug.

OSB en SieV hebben elkaar ongeveer 7 jaar geleden leren kennen, en sinds het aantreden van Piet Adema als voorzitter van OSB mag ik wel zeggen dat er een klik ontstond.

En ja, zoals elke prille relatie van start gaat, begonnen we met daten, maakten we afspraken, gingen we bij elkaar op de koffie en bezochten we elkaars evenementen. De relatie kreeg een steeds serieuzer tintje en op een zeker moment werden de gesprekken diepgaander en zagen we elkaar vaker.

SieV werd zelfs al voorgesteld aan de schoonfamilie van OSB. Het voelde goed, en om het spannend te houden, lieten we naar elkaar voorkomen alsof wij “hard to get” waren. Tegelijkertijd begonnen we ons wat aan te passen, zoals wij dachten dat onze toekomstige partner dat graag zou willen zien. We trokken wat uit, ruimden het huis op en herschikten de inboedel zo dat we er beter uitzagen. In de hoop dat we het onze partner zo naar de zin konden maken en een gelijkwaardige, toekomstbestendige relatie konden aangaan.

Tot het moment afgelopen maart kan ik zeggen dat deze “snuffelperiode” hoopvol was en konden we goed wennen aan elkaar. Maar toen kwam het traditionele huwelijksvoorstel en dat was het moment dat wij ontdekten dat we op een aantal punten serieus van mening, of zelfs van principe, verschilden. Wij konden, zeg maar, ons niet vinden in de huwelijkse voorwaarden en deze traditionele manier van samenleven. Vanuit goed fatsoen hadden we nog de insteek om wat aan het voorstel te morrelen en uitleg te geven dat de liefde niet zo diep zat. Maar ja, water bij de wijn doen maakt de smaak en beleving ervan toch wat anders. Het prille geluk werd overschaduwd.

SieV stelde toen een meer hedendaagse relatievorm vorm voor: de L.A.T.-relatie (Leef Apart, maar doe dingen Samen), iets wat onze partner niet kon waarderen. Wij willen best een relatie opbouwen op de gemeenschappelijke interesses en waar we er voor elkaar kunnen zijn, maar een huwelijk zit er niet in.

Dus ooit kinderen? Ja, ook daar zien wij wel iets in, maar dan moeten we wel eerst eens goed praten over de verdeling van taken, het ouderlijk gezag en de inspraak in de opvoeding, want zij zijn tenslotte de toekomst.

Kortom, SieV ziet nog wel mogelijkheden, maar misschien is het slim om nu even in eigen kring de feestdagen te vieren en 2020 te zien als het jaar van “nieuwe ronde, nieuwe kansen”.

Maurice Rutgrink,
Voorzitter