Vanaf 1 juli 2017 geldt er een nieuwe wet omtrent betalingstermijnen die onredelijk lange betalingstermijnen tegengaat. De maximale betalingstermijn zal 60 dagen bedragen. 

Zowel in Nederland, als ook in de gehele EU is het normaal om met betalingstermijnen van 30 dagen of korter te werken. In de oude wet werd wel eens een uitzonderingsbepaling gehanteerd, waardoor er betaaltermijnen eindeloos werden opgerekt. In sommige gevallen kregen leveranciers te maken met betalingstermijnen van 90, 120 of soms nog wel meer dagen. Door de nieuwe wet die per 1 juli 2017 is ingegaan, wordt dit stopgezet en geldt er een maximale betalingstermijn van 60 dagen tussen bedrijven onderling. De norm van 30 dagen blijft, ondanks deze maximale betalingstermijn.  

Indien in het afsluiten van een contract een langere betaaltermijn van 60 dagen wordt afgesproken, wordt dit contract nietig verklaard; extreme betaaltermijnen zijn juridisch niet (meer) toegestaan. Bij dergelijke contracten wordt de betalingstermijn van rechtswege (dus automatisch) omgezet naar een betalingstermijn van 30 dagen. Grote bedrijven zullen, indien zij tóch pas na 30 dagen betalen, een wettelijke handelsrente (op dit moment 8%) die de 30 dagentermijn overschrijdt, moeten betalen aan kleine leveranciers. Daarnaast blijft de vordering nog 5 jaar in rechte afdwingbaar. 

Met de nieuwe wet worden de kleinere leveranciers, die netjes hun product/dienst hebben geleverd aan het grootbedrijf en hun nota niet tijdig betaald krijgen, beter beschermd en wordt voorkomen dat zij hierdoor in financiële problemen komen.  

Deze nieuwe wet geldt voor MKB-bedrijven én ZZP’ers die als leverancier/dienstverlener werkzaam zijn en voor grote bedrijven als afnemer. 

Deze nieuwe wet is goed nieuws voor het MKB!